- Opera Rara 29 nie 30
- 28 środa 08.00 vw
- • Kościół pw. św. Antoniego (ul. Piłsudskiego): Budowany w latach 1936–1939 (czyli sam koniec Twoich ram czasowych). To jest czysty, surowy modernizm o wyrazistej, geometrycznej bryle z ciemnoczerwonej, fabrycznej cegły klinkierowej. Wygląda niesamowicie monumentalnie i industrialnie. • Kościół pw. św. Barbary (ul. Moniuszki): Dawny zbór ewangelicki z lat 1910–1913. Przepiękny, surowy neogotyk z elementami modernizmu. Wielka, potężna bryła z ciemnej cegły, która doskonale oddaje ducha zamożnego, robotniczego miasta z początku XX wieku.
- Nowa Sól • Kościół pw. św. Antoniego (ul. Piłsudskiego): Budowany w latach 1936–1939 (czyli sam koniec Twoich ram czasowych). To jest czysty, surowy modernizm o wyrazistej, geometrycznej bryle z ciemnoczerwonej, fabrycznej cegły klinkierowej. Wygląda niesamowicie monumentalnie i industrialnie. • Kościół pw. św. Barbary (ul. Moniuszki): Dawny zbór ewangelicki z lat 1910–1913. Przepiękny, surowy neogotyk z elementami modernizmu. Wielka, potężna bryła z ciemnej cegły, która doskonale oddaje ducha zamożnego, robotniczego miasta z początku XX wieku.
- Źródlana skasowana
- Źródlana róg Batorego pw Chmielowskiego
- To świetnie, że znasz kaplicę przy placu dr. Pieniężnego! Dawny zbór staroluterański z 1866 roku (obecnie polskokatolicki kościół Matki Bożej Królowej Polski) to podręcznikowy przykład XIX-wiecznej, surowej, wręcz „fabrycznej” cegły klinkierowej, z charakterystycznymi schodkowymi szczytami. [1] (https://pl.wikipedia.org/wiki/Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_Naj%C5%9Bwi%C4%99tszej_Maryi_Kr%C3%B3lowej_Polski_w_Zielonej_G%C3%B3rze), [2] (https://zabytek.pl/pl/obiekty/zielona-gora-dawna-kaplica-staroluteranska-ob-kosciol-pw-mb-k), [3] (https://zielonogorskie.com/zielona-gora-kosciol-matki-bozej-krolowej-polski/) Skoro ten klimat i ramy czasowe (1850–1950) to Twój główny cel, mam dla Ciebie coś absolutnie wyjątkowego w Zielonej Górze, o czym rzadko piszą przewodniki. To spektakularne realizacje, które idealnie pasują do Twojego klucza: 1. Kościół pw. św. Alberta Chmielowskiego (ul. Źródlana) – Czyli absolutny industrial To miejsce musisz zobaczyć. Architektura tego kościoła nie tylko wygląda jak fabryka – ten budynek naprawdę był częścią infrastruktury przemysłowej. • Historia: Obecny kościół to zaadaptowana, potężna hala dawnej elektrowni oraz tkalni przedwojennych zakładów włókienniczych Deutsche Wollwaren-Manufaktur (późniejsza Polska Wełna). • Architektura: Wnętrze z monumentalnymi, żelbetowymi filarami, surowym, industrialnym rytmem okien i olbrzymią przestrzenią daje niesamowite, metafizyczne wrażenie. To czysty wiek przemysłu (początek XX wieku) zaadaptowany na sacrum. 2. Ewangelicki Kościół Jezusowy (pl. Bohaterów) – Modernistyczna surowość przełomu epok Budowany w latach 1909–1911 według projektu znakomitego berlińskiego architekta Emila Rehlina. [1] (https://wzielonej.pl/informacje/zielonagora/historia-wyjatkowej-swiatyni-nieznana-zielona-gora/) • Estetyka: Choć formalnie to neorenesans, Rehlin podszedł do tematu niezwykle nowocześnie. Bryła jest geometryczna, przysadzista i ciężka, wzniesiona z użyciem nowoczesnych materiałów. Wnętrze ma układ halowy, bardzo surowy, z potężnymi emporami. To idealny przykład tego, jak na początku XX wieku architektura sakralna zaczęła czerpać z monumentalizmu form inżynieryjnych i wielkomiejskich. Co ciekawe, to właśnie tutaj przeniesiono najstarsze w mieście organy (z 1884 roku) z Twojego kościoła przy ul. Pieniężnego. [1] (https://mapy.com/pl/?source=osm&id=94290578) 3. Kaplica na Winnicy / pw. Narodzenia NMP (ul. Aliny) – Historyzm przełamany surowością Choć jej rodowód sięga XIV wieku, to jej obecny kształt i wyraz architektoniczny to efekt gruntownej, neogotyckiej przebudowy z lat 1862–1865. Ta malutka, ceglana świątynia stoi na wzgórzu w otoczeniu dawnych winnic. Jej surowy, klinkierowy wątek i prosta, geometryczna struktura idealnie korespondują z XIX-wieczną estetyką budownictwa technicznego i kaplic fabrycznych z tamtych lat. [1] (https://wiadomosci.onet.pl/lubuskie/700-lecie-kaplicy-matki-bozej-na-winnicy-w-zielonej-gorze/0ckz3hq) Skoro jesteście na miejscu, czy chcesz, żebym podpowiedział, jak najlepiej ułożyć krótką trasę spacerową, by połączyć Polską Wełnę (św. Alberta) z placem Bohaterów, zahaczając o ciekawe, industrialne detale miejskie po drodze?
- Żórawina Kościół pw. św. Józefa Oblubieńca NMP został wybudowany w 1913 r. jako świątynia ewangelicka. Wraz z zabudowaniami, które pełniły rolę plebanii i sal parafialnych, stanowi typowe założenie dla świątyń protestanckich. Po wojnie przebudowany i przystosowany do pełnienia roli kościoła katolickiego. Uzyskał też część wyposażenia z kościoła Świętej Trójcy w Żórawinie, m.in. manierystyczną chrzcielnicę umieszczoną w absydzie. Przed kościołem znajduje się pręgierz z 1517 r., stanowiący obecnie cokół dla współczesnej figury. Zbudowany jest on z piaskowca, wysokości 220 cm, w formie ośmiobocznego słupa stojącego na ośmiobocznej podstawie, z zachowaną kuną i trzema metalowymi pierścieniami. Pierwotnie stał na placu targowym. Budowniczym kościoła oraz proboszczem wspólnoty protestanckiej w Żórawinie był pastor dr Alfred Wiesenhütter autor słynnego leksykonu nt. śląskich świątyń ewangelickich pt. „Der Evangelische Kirchbau Schlesiens” wydanego we Wrocławiu w 1926 r. , którego grób znajduje się na miejscowym cmentarzu.
- https://www.adamwalanus.pl/2025/zorawina_pej/index.html